Για τον Παντελή ακα Fuckit

Για τον Παντελή ακα Fuckit

Δίωρη εκπομπή στο Full House (NTS Radio, London)

Προχτές την Κυριακή επήα σε μιαν ραδιοεκπομπή στο Λονδίνο τζαι έβαλα λλία ελληνικά τραούθκια που την συλλογή μου, καμιάν ώρα βασικά που το δίωρο, μες το πλαίσιο της εβδομαδιαίας εκπομπής Full House που επικεντρώνεται σε παγκόσμια ψυχεδέλια σε βινύλιο. Ήταν δηλαδή καλή ευκαιρία να μοιραστώ την εμμονή που έπαθα τα τελευταία χρόνια με τα καλαμαρίστικα. Πολλά ωραίοι τύποι που έχουν την εκπομπή τζαι δυνατοί diggers/selectors. Το αποτέλεσμα ήταν λλίο σαντανωμένο νομίζω (πρώτη φορά παίζω σε ράδιο ουσιαστικά & θέλει άλλην αντιμετώπιση) αλλά ντα χαλαρά είσιεν καλές στιγμές & πέρασα καλά.
Εντωμεταξύ επρόλαβα να ευχαριστήσω διάφορους ανθρώπους που πουλούν δίσκους στην Ελλάδα πέρκι τους στείλω κανέναν πελάτη που τες βόρρειες χώρες γιατί εν δύσκολοι τζαιροί για δισκάδικα (έτο εγίναμεν τζαι υπέρ της διαφήμισης), αλλά έτσι όπως ήρταν τα πράματα εν επρόλαβα να ευχαριστήσω τόσον άλλον κόσμο που μου εμάθαν τραούθκια (Ντίνο, Χάρο, τζαι ειδικά τον Μπλάκκυ) κάτι εξίσου σημαντικό.
Εγούσταρα το ράδιο σαν εμπειρία πάντως, στην τελική το ντιτζεϊλίκκι εν που τζαμέ που εξεκίνησε αφού.

Α έσιει τζαι playlist αν ακολουθήσεις το λινκ.

Full House w/ DJ Magos (Greek Special) - 5th October 2014 by Nts Radio on Mixcloud

Αυτούσια Συνέντευξη στο Time Out (& DJ mix)

Έδωκα μιαν συνέντευξη στο Time Out της Κύπρου που εν στο τωρασινό τεύχος. Στα πλαίσια του φετινού φεστιβάλ του Afro Banana Republic που εν να παίξω τζαι γω, εθέλαν να προβάλουν άτομα που εν να παίξουν τζαμέ. 
Αλόπως εν η πρώτη φορά που έπιασα Time Out μες τα σιέρκα μου να το δω τζαι ναι όσοι με ξέρετε ή με θκιεβάζετε τζαιρό μάλλον καταλάβετε ότι ήβρα το αηδιαστικό στο σύνολο του το περιοδικό. Νομίζω εν να το αφήκω για πάρακατω να γράψω συγκεκριμένα γιατί εδέχτηκα να μπω σε έτσι mainstream lifestyle περιοδικό επειδή αξίζει κείμενο που μόνο του τούτο το πράμα.

Απλά προς το παρόν βάλλω δαμέ την συνέντευξη ακριβώς όπως τους την έστειλα εγώ τζαι που κάτω σκαν πως εδημοσιεύτηκε. Έσιει διαφορές άμαν έσιεις όρεξη να συγκρίνεις.

Τζαι τέλεια κάτω εν το selection που τους ετοίμασα, που εν βασισμένο στες 5 τελευταίες ερωτήσεις συν κάποια έξτρα μπαχαρικά.

1. Introducing

Age: 34

From: Nicosia

Music Genre: Fire Music

Life moto: Γνώθι σαυτόν

2. Interview

• Τι σε οδήγησε να ασχοληθείς με το djing. 

Η πώρωση με την ρυθμική μουσική. Πραχτικά μάλλον η πρώτη έμπνευση ήταν δυο ταινίες, το La Haine και το Juice. Μερικά χρόνια αργότερα από μια βιντεοκασέτα του διαγωνισμού DMC του 1996.

• Ποιό είναι κατά την γνώμη σου το πιο δυνατό σου στοιχείο σαν dj  και τι σε διαφοροποιεί από άλλους;

Από την μια, άρχησα ως χιπ-χοπ DJ, η φάση μου ήταν το scratching και να αντιμετωπίζω τα πικάπ σαν μουσικό όργανο, και η μουσική μου ήταν το σκληροπυρηνικό χιπ-χοπ - κάφρικο, επιθετικό, αντικοινωνικό, φουλ έχθρα προς την εμπορική μουσική. Παράλληλα εκπροσωπώ την άλλη πλευρά της χιπ-χοπ κουλτούρας που είναι η πιο “b-boy” φάση, με πολύ έμφαση σε funk και latin ρυθμούς των 60s & 70s, μουσικές με πολύ χαρά και χορευτική ενέργεια, μουσικές που ενώνουν κόσμο. Ε, το πάντρεμα αυτών των δύο τάσεων, του κοινωνικού και του αντικοινωνικού, νομίζω με χαρακτηρίζει ιδιαίτερα. Αυτή η αντίφαση και η σύγκρουση. Όποτε παίζω ένα απ’τα δύο στυλ προσπαθώ κάπως πλάγια να φέρω μέσα και το αντίθετο. Επίσης το “digging”, δηλαδή να ψάχνω και να ξεθάβω ξεχασμένα τραγούδια. Το κάνω σε σημείο εμμονής.

• Με ποιο ταυτίζεσαι περισσότερο. Με τον πατροπαράδοτο τρόπο παιξιμάτος ή με τον σύγχρονο χρησιμοποιώντας digital τεχνολογία;

Παραπάνω με την παλιά σχολή και τα πικ-απ.

• Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά του να είσαι dj;

Με διαφορά η πιο θετική φάση είναι άμαν βρεθούν τα κατάλληλα άτομα, ταιριάξουν όλα τα στοιχεία, δημιουργηθεί η σωστή ενέργεια, και γίνει ο πανικός. Μαγική στιγμή. Γι’αυτές τις στιγμές το κάνω. Τα αρνητικά είναι οι φορές που κάποιο συστατικό λείπει και η διαδικασία γίνεται παραπάνω αγκαρία.

• Ονόμασε ένα μέρος στην γή που ονειρέυεσαι να παίξεις και γιατί.

Γενικά, πάρτυ σε ανοιχτούς χώρους, οπουδίποτε στην Κύπρο, χωρίς όμως την λογική του οικονομικού κέρδους. Καλά είναι και τα μαγαζιά αλλά μου λείπει το αντι-εμπορικό, έχει άλλο αέρα πιο απελευθερωτικό.

• Ποιό είναι κατα την γνωμη σου το καλύτερο album όλων των εποχών;

Είναι πολύ σπάνιο ένα album να’ναι καλό απ’την αρχή μέχρι το τέλος. Γενικά τα καλά τραγούδια είναι σκορπισμένα, η δουλειά του καλού DJ είναι να τα εντοπίσει και να τα συναρμολογήσει. Αλλά ΟΚ να σου πω ένα απ’τα σπάνια, το Abraxas των Santana είναι αριστούργημα.

• Ποιός είναι κατα την γνωμη σου ο καλύτερος dj όλων των εποχών;

Δεν μπορώ να απαντήσω - δεν είναι ένας, είναι ολόκληρο γενεαλογικό δέντρο.

• Που μπορεί κάποιος να σε πετύχει αυτή την περίοδο να παίζεις;

Τον Σεπτέμβρη θα παίξω στο διήμερο του Afro Banana Republic. Πέρσι ελείπα και το έχασα αλλά άκουσα τα καλύτερα λόγια. Ανυπομονώ, ετοιμάζομαι.

3. Set of 5

• Συνήθως παίζω στο warm up session:

Chakachas - Jungle Fever. Στήνει ατμόσφαιρα. - Οι Chakachas εχουν και ελληνικά κομμάτια! Τα έμαθα πρόσφατα.

• Με κάνει να χορεύω:

Ananda Shankar - Streets of Calcutta. International πιεσόμενη παράνοια με πολύ κρουστό.

• Ξεσηκώνει τα dancefloors:

Pucho & his Latin Soul Brothers - Psychedelic Pucho. Ολόκληρο χορευτικό ταξίδι από μόνο του.

• Δεν λείπει ποτέ από το set μου:

Lynn Collins - Rock Me Again and Again. Σπάνια μου αρέσεουν οι disco ρυθμοί αλλά αυτό έχει κατι το ιδιαίτερο.

• Έχώ κολλήσει μαζί του αυτή την επόχη:

Πασχάλης - Η Ιδέα. Κρύβεται μέσα του μια τεράστια χαρτκορίλλα.

Time Out Cyprus pr. Dj Μάγος- 'THE MOTHERSHIP" (Set of 5 - Σεπτέμβριος 2014) by Time Out Cyprus on Mixcloud

Κυπριακό Βουντού

Πρόχειρο, αμιξάριστο ινστρουμένταλ.

Αλλόναν σετ δικό μου

DJ Magos - Diggers Dozen Live Sessions (May 2014 London) by Diggers Dozen on Mixcloud

Slection ηχογραφημένο ζωντανά σ'έναν εβέντ στο Λονδίνο, 2 πικαπ, 12 βινύλια, χωρίς συλλογές ή επανεκδόσεις, μόνο Ελληνικές ηχογραφήσεις που τα 70s.

Βαμμένα Δάχτυλα

Επαραίτησα το μπλογκ έσιει τζαιρό αλλά εν παύση παρά τέλος οριστικό. Προς το παρόν εσκέφτηκα να το σείρω τούτον πάνω για όσους εν το ακούσαν, πιστεύκω αξίζει. Το καλλύττερο τρακ για μέναν εν το τελευταίο.

Ο νεκρός ποιητής

Στις 12 Μαρτίου του 1983, ο Δήμος Λάρνακας διοργάνωσε μια δημόσια συζήτηση εξ αφορμής των πενήντα χρόνων από το θάνατο του Κ. Καβάφη με προσκεκλημένους τους Γιάννη Δάλλα, Μιχάλη Πιερή, Diana Hass και Γ.Π. Σαββίδη και με συντονιστή τον Θεοδόση Νικολάου.

Στη συζήτηση εκείνη αίσθηση προκάλεσε η αυθόρμητη εμφάνιση του 65χρόνου τότε ποιητάρη από την Αραδίππου Ανδρέα Μαππούρα, ο οποίος διάβασε ένα στιχούργημά του, γραμμένο ειδικά για την εκδήλωση.

Παραθέτουμε πιο κάτω το ποίημα του εξ Αραδίππου λαϊκού ποιητή Ανδρέα Μαππούρα.

Ο νεκρός ποιητής

Άμα πεθάν’ ο ποιητής
τότεν να τον γυρέψουν
μπορεί κόμα στην μνήμη του
κερί για να του πέψουν.

Ν’ ακούσουν τα τραούδκια του
ν’ ακούσουν την φωνήν του
και να τους πει τα βάσανα
που τράβαν στην ζωήν του.

Που ζιεί γυρίζει τα χωριά    
τραούδκια να πουλήσει
για να συνάξει κάτι τι
που θέλει για να ζήσει.

Πολλά ανάρκοι να βρεθούν
να τον υποστηρίξουν
και την καλή τους την καρκιάν
για λλόου του να δείξουν.

Τώρα, μακούει με λαλεί
επέθανεν εθάφτη
και στου Μουχτάρη το χαρτί
ένας νεκρός εγράφτη

Τα κόκκαλά του μείνασιν
παρέα με το χώμα
στην γην πιον εν ιστρέφεται
με ξαναννοίει στόμα

Ας το σκεφτούν οι ζωντανοί
και να το μελετήσουν
τους ποιητές που μείνασιν
για να τους βοηθούσιν

Όι άμα πεθάνουσιν
να κλαιν πουπανωθκιόν τους
και να γυρεύκουν δανεικά
ρούχα για το θαφκιόν τους.

Τ’ όνομαν του ποιητή
αθάνατον μεινίσκει
και μες στο χώμα μανιχά
τον νεπαμόν του βρίσκει.

Πηγή

Ξεκόλλημα

The Last Poets - E Pluribus Unum (1972)

Ο ομώνυμος δίσκος των Last Poets ήταν που τους πρώτους δίσκους που έπιαα άμαν επήα για σπουδές, έβρισκα τους πολλά ενδιαφέρον για την ιστορική αξία αφού εκάμναν έναν είδος ραπ πριν που τον τζαιρό της χιπ-χοπ, με χάρτκορ στίχο τζαι έναν παράξενο φλόου που εν έμοιαζε με κανέναν άλλον, τζαι εναν ρθυμο σχεδόν τελετουργικό.
Τούτον το κομμάτιν όμως έννεν που τζείνον το άλπουμ τζαι εν ο Χάρος που το ανακάλυψε κανέναν θκυο χρόνια μετά. Ήταν πολλά ωραία εποχή για μας γιατί τότε είμαστουν ούλλοι ενθουσιασμένοι με την μουσική τζαι μετά που το αρχικό ερέθισμα άμαν εγνώρισα την υπόλοιπη παρέα εγυρεύκαμεν συνέχεια τζινούρκα ακούσματα τζαι εμαθθαίναμε τα ο ένας του άλλου. Αθθυμούμαι το κομμάτι εχτός που το φλόου τζαι τες ρίμες (and now Dow Jones owns the peoples' homes κτλ) εντυπωσίασεν τον Χάρο επειδή ήταν πολλά αλλού η θεματολογία του, γιατί η βάση του ήταν απλά να περιγράφει με πολλήν λεπτομέρεια το χαρτονόμισμα του δολλαρίου.
Ήταν μεγάλη αποκάλυψη. Η αλήθκεια ένει ότι το χιπ-χοπ εν πολλά μονότονο σε θεματολογία. Συνέχεια τα ίδια, το κκρου μου γαμά μανάες, είμαι καλλύττερος που λλόου σου τζαι συνέχεια έτσι, ή κάτι ψευτοκοινωνικά παραπονιάρικα. Τούτοι επιάαν κάτι πολλά απλό τζαι καθημερινό τζαι εκολλήσαν πάνω του αναλύοντας κάθε λεπτομέρεια του - συνδυάζοντας το βέβαια με τες θέσεις τους τες πολιτικές ... τες οποίες εν θα σχολιάσω ... το ππόιντ εν ο τρόπος που έγινεν. Πολλά αλλού, εν τζείνον που γυρεύκω που τον στίχο γεννικά κάτι πολλά αλλού για να με ξεκολλήσει.

Selfish desires are burning like fires
among those who hoard the gold
As they continue to keep the people asleep
and the truth from being told
Racism and greed keep the people in need
from getting what's rightfully theirs
Cheating, stealin and double dealing
as they exploit the peoples fears

Now, Dow Jones owns the people's homes
and all the surrounding land
Buying and selling their humble dwelling
in the name of the Master Plan

Cos paper money is like a bee without honey
with no stinger to back him up
and those who stole the people's gold
are definitely corrupt

Credit cards, master charge, legacies of wills
real-estate, stocks and bonds on coupon paper bills
Now the US mints on paper prings, millions every day
and use the eagle as their symbol cos it's a bird of prey

The laurels of peace and the arrows of wars
are clutched very tightly in the eagles claws
filled with greed and lust,
and on the back of the dollar bill,
is the words IN GOD WE TRUST

But the dollar bill is their only God
and they don't even trust each other
for a few dollars more they'd start a war
to exploit some brother's mother
Then there's the pyramid, that stands by itself
created by Black people's knowledge and wealth
and over the pyramid hangs the devil's eye
that stole from the truth and created the lie

Now ANNUIT means an endless amount stolen over the years
and COEPTIS means a new empire of vampire millionaires
And NOVUS is a Latin word meaning something new
an ORDO means a way of life chosen by a few
SECLORUM is a word that means to take from another
knowledge, wisdom and understanding stolen from the brother

Roman numerals on the base of the pyramid's face
tell the date they began to exist
when they established this branch of hell
in seventeen-seventy-six

Now there are thirteen layers of stone of the pyramid alone
an unfinished work of art
for thirty-three and a third is as high as a mason can go
without falling apart

Thirteen stars in the original flag!
Thirteen demons from the Devil's bag!
Thirteen berries and thirteen leaves!
Thirteen colonies of land-grabbing thieves!
Thirteen arrows in the eagle's claws!
Sixty-seven corporations wage the Devil's wars!
Thirteen stripes on the eagle's shield!
And these are the symbols on the US seal!

Now on the front of the dollar bill
to the right of Washington's head
is a small seal in the shape of a wheel
with the secret that's been left unsaid
The symbols in the middle represent the riddle
of the scales, the ruler and the key;
the square rule is a symbol
from the craft of masonry
The scales represent Libra
the balance of the seventh sign
They also represent the Just-Us
which you and I know is blind
The key unlocks the mysteries
of the secrets of the seal
So that only the Govern-u-men
would know what they reveal

The four words apart form the last parts of
the secrets of the seal
and tells how they fooled the people
into thinking paper money was real!

Now, THESAUR means the treasury
where they store the gold they stole
and AMER means to punish
like the slaves they bought and sold
Then SEPTENT means seven
like seventeen-seventy-six
when the thirteen devils gathered
to unleash their bag of tricks
The SIGEL means the images
they've created to fool the world
like the colors on Old Glory
the flag that they unfurled

Now the red was the color of the Indian man
White was the devil's who stole the land
Blue was the eyes that hypnotised
with the tricks and traps they sprung
and even to this very same day
they all speak with forked tongue!
And so the power is in the hand of the ruling classes
playing god with the fate of all the masses
so the people don't get any in the land of the plenty
because E PLURIBUS UNUM means One Out Of Many

Ντοκιμαντέρ για την ροκ

Τούτον το ντοκιμαντέρ εν για την σύγχρονη μουσική, είσιεν πας τα 20 χρόνια να το δω, που τον τζαιρό του σχολείου. Αθθυμύθηκα το εψές τζαι εγύρεψα το πας το youtube όπου πλέον βρίσκεις άπειρα πράματα. Ήταν πολλά καλλύττερο που ότι αθυμούμουν.

Θεωρώ το κορυφαίο ντοκιμαντέρ. Νομίζετε πως περιπαίζω αλλά σοβαρομιλώ! Εν απίστευτα καλό αν τζαι κάπως άθελα των δημιουργών του. Μετά τα πρώτα δέκα λεπτά της εισαγωγής, σμίγει πράματα που εν ημπορείς να αμφισβητήσεις (εσκεμμένα σατανικά σύμβολα που Sabbath, Maiden, Venom κτλ, γεννικότερο αντιχριστιανισμό στυλ μαντόνας κτλ) με κάποια παρδείγματα που βάλλουν λλίον νερό με άλλα που εν τέλεια αρλούμπες... σταδιακά φτάννει σε σημείο κωμικού σουρρεαλισμού τζαι δεν ηξέρεις τι να πιστέψεις τζαι τι οϊ. Οι αντιφάσεις του επροκαλέσαν μου μιαν ευχάριστη αβεβαιότητα, πολλά ερεθιστικό για τον νου.

Η χρήση του μοντάζ σε κάποιες φάσεις εν εντυπωσιακή όπως στο 12:00 περίπου που εν οι χοροί τζαι οι ρυθμοί, τζαι οι κραυγές & οι κινήσεις δαιμονισμένων στο 30:00. Πρέπει να εφάαν εκατοντάδες ώρες για να συναρμολογήσουν ούλλες τες σκηνές - έχω την απορρία αν εν καμωμένο αποκλειστικά που Έλληνες ή αν "εδανειστήκαν" υλικό που αντίστοιχα ντοκιμαντέρ του εξωτερικού.

Σκέψεις για την τέχνη του DJ: Α. DJs & Selectors

1.
Γεννικά μιλώντας η αντίληψη που έσιει ο κόσμος για τους DJs περιφέρεται μεταξύ θκυο άκρα. Η μια εν η υποτίμηση - ότι "σιγά ίνταμπου κάμνουν δηλαδή, απλά αλλάσσουν τραούθκια". Που την άλλην εν η υπερτίμηση, δηλαδή να έχουν τον DJ τζειπάνω σανπως τζ'εν κάποιος ιδιοφυίας δημιουργός ισάξιος με τον καλλύττερο οργανοπαίχτη ή συνθέτη.

Τζαι τα θκυο ισχύουν δηλαδή. Έτυχεν πολλές φορές νάμαι κάπου τζαι να παίζει (τζαι καλά) DJ κάποιος τζαι τζείνον που κάμνει εν διαφέρει καθόλου που έναν playlist πας το iTunes. Μα καθόλου όμως. Καμιάν φορά τζαι shuffle να του έβαλλες εν νάφκαιννεν καλλύττερο. Τζαι πάλε που την άλλην έσιει DJs που εν άρρωστοι τζαι δουλεύκουν την τέχνη τους ούλλη μέρα τζαι ναι εν ισάξιοι με ττοπ μουσικούς. Εν πολλά σπάνιο όμως. Πόσον μάλλον στην Κύπρο.

2.
Έσιει πολλήν διαφορά μεταξύ DJ τζαι Selector. Εγώ η αλήθκεια να λέγεται τα τελευταία χρόνια είμαι κάπου μεταξύ των θκυο.

Ο Selector εν τζείνον που λαλεί το όνομα, εν τζείνος που επιλέγει τραούθκια. Η τέχνη του εν απλά να θκιαλέει τραούθκια τζαι να τα βάλλει σε σειρά, χωρίς τεχνική, χωρίς μιξάρισμα. Εν έσιει απαίτηση τεχνικά... Το μόνον που θέλει εν α. καλό γούστο τζαι β. μιαν αίσθηση του τι τερκάζει τζείνην την ώρα. Μετά το επόμενο βήμα εν γ. πρωτοτυπία, δηλαδή τα τραούθκια που θκιαλέει να τα ήβρεν ο ίδιος τζαι να κάμνει μιαν ιδιαίτερη προσπάθεια να βρίσκει κομμάθκια που εν παίζουν άλλοι.

Ο DJ εν τζείνος που εφαρμόζει τεχνική. Δηλαδή καταρχάς μιξαρίσκει τα beats μεταξύ τους, τζαι επίσης συμπεριλαμβάννει τα άλλα κόλπα όπως σκρατσιάρισμα, κόλπα με διπλούς δίσκους τζαι ούτω καθεξής.

Το τελευταίο μιξ που ανέβασα "The Magician" ξεκινά με κανονικό DJing για το πρώτον μισάωρο περίπου, τζαι μετά τα τελευταία 20 λεπτά εν απλά Selecting. Δηλαδή τζαμέ στο τέλος εκαμα προσπάθεια στο να τερκάζουν τα κομμάθκια σε ύφος, ενέργεια & θεματολογία αλλά εν αμιξάριστα.

Το προηγούμενο μιξ που έκαμα για το Παράδιο εν DJing που την αρκή ως το τέλος.

3.
Αλλά γεννικά παίζει σύγχηση πας το θέμαν. "Ούλλοι εγινήκαν μου DJs" όπως μουρμουρούν πολλοί. Ακόμα τζαι αν εν μιξάρουν λαλούν πως εν DJ. Ή χρησιμοποιούν Traktor ή Virtual DJ που μιξάρουν μόνα τους... εν οκ αν είσαι μιτσής τζαι τωρά μαθαίννεις, τζαι εν έσιεις λεφτά για εξωπλισμό, ναι δικαιολογείσαι... αλλά αν αυτοαποκαλείσαι DJ τζαι εν ημπορείς να μιξάρεις θκυο τραούθκια με τον παλιό τρόπο πας τα headphones είσαι πολλά λλίος. Τζαι όσοι ασχολούνται σοβαρά ξέρουν το.

Για να εξηγιούμαι όμως, εν υποτιμώ τους Selectors. Γεννικά το selection εν πιο σημαντικό που την τεχνική. Αν εν μαλακίες τα τραούθκια σου όσον καλά τζαι να τα μιξάρεις πάλε μαλακία εν νάναι. Τζαι που τες καλλύττερες νύχτες που επέρασα έξω στην Κύπρο ήταν στους Roots Crew ή στον Αντωνάκη. Που εν Selectors που απλά παίζουν ψαγμένα γαμάτα πράματα. Αλλά το σημαντικό εν ότι ξέρουν ινταμπου ένει. Εμιλούσαμε για Ντιτζεϊλίκκι με τον Αντωνάκη πριν κανέναν μήνα τζαι αμέσως είπεν μου "εγώ εν τζαι είμαι DJ"... Το ίδιον τζαι ο Πίκπας ασπούμεν.

Εν καλά να ξέρει ο καθένας τι ένει.

Ντελόρηαν

Έναν κομμάτι που έκαμαν ο Αμολόητος (φωνή) με τον Ice (παραγωγή) πρόσφατα, έχωσα τζαι γω τα scratch που μπαίννουν μετά το πρώτον κουπλέ.




Στο μεταξύ το δεύτερο κουπλέ του Αμολόητου δαπάνω πιστεύκω εν που τα καλλύττερα που άκουσα ως τωρά που κυπραίο.

Τζαι το κομμάτι που εχρησιμοποίησα για το scratch:

Βιντεάκι μου για το Xorko.com

Just came fresh from the oven

The Magician by Djmagos on Mixcloud

Ανατομία του χιπ-χοπ beat (Δεύτερο μέρος - περίπλοκες παραγωγές)

Συνεχίζω που το πρώτο μέρος...

Πάλε εν κείμενο που αφορά πολλά λλίον κόσμο.

Άμαν άρκεψεν μες τα 70s οι πρώτες "παραγωγές" στην ραπ ήταν ο Ντίτζεϊ που ελουππάρισκεν το break που κάποιον δίσκο maually. Θκυο πικαπ τζαι έναν μίξερ, ζωντανά. Άρα ήταν περιορισμένοι γιατί εμπορούσαν να παίζουν μόνον μιαν λούπα.

Σταδιακά εμφανιστήκαν μηχανήματα που εφυλάαν ήχους μέσα (πριν τα κομπιούτερς) τζαι ενώ στες αρκές ήταν πολλά περιορισμένη η μνήμη τους, με την πάροδο του χρόνου επολλήναν οι δυνατότητες τους.

Σήμερα ακόμα τζαι το πιο φτηνό PC μπορεί να επεξεργάζεται μιαν φάουσα λούπες τζαι ήχους ταυτόχρονα.

Όπως είδαμε στο προηγούμενο μέρος, κάποιοι επροτιμήσαν να μεν το εκμεταλλευτούν τζαι επιμέναν πας σε πιο μινιμαλιστικές παραγωγές της μιας λούπας.

Άλλοι εκάμαν τες περίπλοκες. Να κάμω μιαν απόπειρα να εξηγήσω πέντε πράματα:


Νάμπερ 1

Έναν πολλά κλασσικό κομμάτι του Muggs, μιου που τους αγαπημένους μου παραγωγούς στες χρυσές του εποχές.

Cypress Hill - How I Could Just Kill A Man (Prod DJ Muggs 1991)
Υπάρχει τζαι δαμέ το ινστρουμένταλ.

Η δομή του:
[intro]  ->  [Α]  ->  [Α+ρεφραίν]  ->  [Α]  ->  [Α+ρεφραίν]  ->  [Β]  ->  [Γ]  ->  [Α]  ->   [Α+ρεφραίν]

Το intro εν 1. τα ντραμς, 2. το κατσιάρισμα που πάνω, τζαι 3. η φωνούα που λαλεί uh.

Το Α μπαίννει πρώτη φορά στο 0:19. Εν όπως το ίντρο αλλά έσιει τζαι 4. την κύρια την λούπα με το μπλούζικο το μπάσο & την κιθάρα.

Το ρεφραίν μπαίννει στο 0:47 τζαι εν όπως πριν μαζί με 5. την κιθάρα του Χέντριξ (μια που τες πιο πορωτικές λούπες όλων των εποχών), 6. άλλη φωνούα που λαλεί what does it all mean, 7. άλλη φωνούα κάποιου που τσιριλλά

Το Β εν 8. η πρώτη ξεκάρφωτη αλλαγή στο 2:22

Το Γ εν 9. η δεύτερη ξεκάρφωτη αλλαγή στο 2:43

Πιστεύκω εξήγησα τα όσον καλλύττερα μπορώ.
Άρα
έχουμε 9 λούπες τζαι ήχους συνολικά που μπαιννοφκαίννουν τζαι εναλλάσσονται. Το κύριο μέρος, που εν οι πρώτοι τέσσερις ήχοι, εν πηαίννει συνέχεια το ίδιο. Κάποτε  σταματά το κατσιάρισμα τζαι μετά ξαναμπαίννει, το ίδιο τζαι η φωνή, τζαι σε 1-2 φάσεις κόφκουνται τζαι ξαναμπαίννουν τα ντραμς ή η κύρια λούπα.

Τούτες οι μιτσιές οι αλλαγές, συν οι μεγάλες οι πιο ξεκάρφωτες, εν η μισή τέχνη του ινστρουμένταλ.

(Το Insane in the Brain παρεπιπτώντος έσιει πολλά παρόμοιο μοτίβο: ντραμς, μπάσο, φωνή, κατσιάρισμα (αππάρου), λούπα φασαρία στο ρεφραίν, τζαι ξεκάρφωτη λούπα μετά το δεύτερο ρεφραίν. )

Νάμπερ 2

Έναν λλιόττερο γνωστό κομμάτι του Prince Paul, παραγωγού σχετικά υποτιμημένου ενώ ήταν που τους καλλύττερους:

Prince Paul ft Sadat X, Xzibit & Kid Creole - Handle Your Time (Prod Prince Paul 1999)
Τζαι το ινστρουμένταλ του δαμέ.

Η δομή:
[Α]  ->  [Β]  ->  [Α (ρεφραίν)]  ->  [Β]  ->  [Γ]  ->  [Β]  ->  [Α (ρεφραίν)]

Στο Α εν 1. η πρώτη λούπα κάποιου έγχορδου που θυμίζει λλίον μπουζούκκι

Άμαν μπαίννει το Β στο 0:12 αλλάσσει η λούπα τζαι μπαίννει 2. άλλη λούπα με έγχορδο πάλε μαζί με 3. τα ντράμς. Κάποτε η λούπα του 2 κάμνει γύρισμα.

Στο 1:23 ξαναμπαίννει το Α για το ρεφραίν, έσιει τζαι 4. μιαν γεναικεία φωνή που λαλεί οοοουυυυυ

Στο 2:04 εν η ξεκάρφωτη αλλαγή, το Γ, που εν 5. η λούπα που θυμίζει κάτι σαν ορχήστρα που σαούντρακ έργου τζαι 6. διάφορες φωνές

Μετά πίσω στο Α ως το τέλος.

Εχτός που τες αλλαγές στην κεντρική λούπα έσιει πολλήν παιχνίδιν πας τα ντραμς. Έσιει θκυο διαφορετικούς ήχους στο snare, έναν που εν πιο απαλό τζαι άλλο που κλωτσά παραπάνω τζαι ακούεται όπως την ππουνιά του streetfighter. Κάποτε αφήννει το έναν κάποτε το άλλον. Παίζει κάτι αντίστοιχο στην μπότα. Επίσης μες σε ούλλον το κομμάτι μπαιννοφκαίννουν 7. διάφοροι ήχοι που μου θυμίζουν πουτζείνα τα κρουστά που τα τρίφκεις ή τα σούζεις κτλ.


Ε νομίζω τούτα τα θκυο τα παραδείγματα εν υπεραρκετά για να μεταφέρω το ππόιντ μου. Σύγκρινε με το προηγούμενο μέρος. Εν ούλλα ωραία τζαι στο πρώτο μέρος αλλά τούτα στο δεύτερον, εξαιτίας των αλλαγών, έχουν περισσόττερην κίνηση τζαι βαρκέσαι τα πολλά πιο λλίο.

Ήταν να ανεβάσω καμιάν τζινούρκα που τες δικές μου για τούτον το κείμενο αλλά δυστυχώς εττίλλαρεν το zip drive τζαι εν ημπορώ να δουλέψω το μηχάνημα μου. Άρα για παράδειγμα κυπριακό με πολλές αλλαγές στην παραγωγή απολαύστε τούτην την κομματάρα:

Αρχάγγελος & Πονοκέφαλος - Ο Άχρηστος (Παραγωγή Αρχάγγελος (Βάγγος) & Πονοκέφαλος (Mike Wildcut) 2008)

Ο Χορός του Δρεπανιού

(Πρόλογος 2013: Τούτον εν κείμενο που έγραψα παλιά πας το 'προηγούμενο' το μπλογκ, το 2007. Έσιει τζαι δυνατά σχόλια που κάτω. Αθθυμήθηκα το τωρά πρόσφατα που με ανάφερνεν ο Ασέρας σε μιαν ανάρτηση του. Το κείμενο φυσικά εν γραμμένο πριν τες κρίσεις, άρα μιλούμεν για πολλήν αλλαγή που τότε. (Τούτος λαλεί τα καλά). Το ζήτημα ένει αν οι συνθήκες τωρά ευνοούν καλλύττερα την ανάπτυξη κάποιας 'αναγέννησης' στην κουλτούρα τζαι συγκεκριμένα στην μουσική αφού εν τζείνο που με απασχολεί δαμέ. Πάντως ξαναλαλώ το ο τελευταίος ανάμιση χρόνος εν με διαφορά η πιο γόνιμη περίοδο στο Κυπριακό ραπ, τζαι επίσης η θετική ανταπόκριση που έχουν οι Monsieur Doumani ασπούμεν εν νομίζω να μπορούσεν να υπάρξει τζαι πιο παλιά, τουλάχιστον οϊ τόσον. Νομίζω κάτι πάει να γίνει)


1.

«Το δρεπάνιν, το μασιαίριν τζαι η τατσιά είναι ατομικοί χοροί που συνήθως χορεύονται στην ίδια μελωδία.

Ο χορός του δρεπανιού ξεκινά από το θέρος. Οι καλοί θεριστάδες πάνω στην δουλειά «έπαιζαν» το «δρεπάνι», έκαναν επιδέξιες και γρηγόρες κινήσεις με αυτό γύρω στο κορμί και πάνω απ’το κεφάλι κι έκοβαν ξυστά κουτσούλες (το άκρο του σταχιού με τον καρπό), χωρίς να σταματούν το θέρισμα.

Την ημέρα που ποθερίζαν, όταν θα θέριζαν τα τελευταία χωράφια ενός γεωργού, γίνονταν τα ποθέρκα (απειλές των «θεριστάδων» προς τον ιδιοκτήτη για να τους «τάξει» τα διάφορα παιγνίδια, τα τραπεζώματα στο τέλος κ.α.). Στο Ριζοκάρπασο σώζεται μελωδία που έπαιζαν τα όργανα στους θεριστές στα ποθέρκα των χωραφιών του μοναστηριού του Αποστόλου Αντρέα. Στην περιοχή της Καρπασίας οι παλιοί ονομάζαν «παίξιμο του δρεπανιού» το χορό του δρεπανιού, το χορό δηλαδή που χορευόταν έως τελευταία στα πανηγύρια και τη γιωρτή του κατακλυσμού. Οι πληροφορίες για το «παίξιμο του δρεπανιού» και στη συνέχεια το «χορό του δρεπανιού» μαρτυρούν και την παλαιότητα του. Οι φάσεις του θέρου στην Κύπρο μας αποκαλύπτουν ένα δρώμενο γονιμικής μαγείας και αποτροπής του κακού. Το δρεπάνιν σήμερα, χορός επίδειξης δεξιοτεχνίας, το συναντούμε στον κατακλυσμό ως χορό διαγωνισμού. Χορεύεται πάντα από ένα χορευτή.»

Κύπρος: Δημοτική Μουσική – Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα (1988)

2.

Εν είδα ποττέ μου κανέναν να χορεύκει τον χορόν του δρεπανιού. Απλά εθκιέβασα για τζείνον τζ’εν να γράψω για τζείνον επειδή έβαλεν με σε σκέψην. Εσκέφτηκα ότι σχεδόν ούλλοι οι ανθρώποι στην Κύπρον που την νεολιθικήν εποχή μέχρι πολλά πρόσφατα εβασίζουντον στην γεωργία για να ζήσουν τζ’εδουλέφκασιν στα χωράφκια. Το δρεπάνιν ήταν που τα βασικά τους εργαλεία, ήταν έναν αντικείμενον κεντρικό στον κύκλον της ζωής. Άρα ήταν λογικό να γινεί μέρος του χορού, αφού τζαι ο χορός ήταν κεντρικός στον κύκλον της ζωής, ήταν μια τελετή που είσιεν σχέσην με την αλλαγήν των εποχών τζαι τες διάφορες φάσεις της καλλιέργειας τζαι έκφραζεν την ζωήν των ανθρώπων για σσηλιάες χρόνια αλόπως. Το κείμενον σαν να υπονοεί ότι ο χορός μπορεί ακόμα νά’σιει τζαι προχριστιανικά στοιχεία αφού λαλεί «ένα δρώμενο γονιμικής μαγείας και αποτροπής του κακού.»

Εμπάση περιπτώσει τωρά τα πράματα αλλάξασιν. Οι παραπάνω μας εν είδαμεν ποττέ μας δρεπάνιν έννεν, είδαμεν μόνον στην σημαίαν της Σοβιετικής Ένωσης τζαι στον Αστερίξ. Ελάχιστοι ανθρώποι δουλέφκουν πκιον στα χωράφκια τζαι εν εγνώρισα ποττέ μου κανέναν που συντηρείται που τζείνα που καλλιεργεί. Αλλάξασιν οι τζαιροί πολλά. Τωρά οι παραπάνω ζουν σε πόλεις τζαι κάμνουσιν άλλες δουλειές. Τζαι να μάθει κάποιος χορόν του δρεπανιού, εν έσιει το ίδιον νόημα που είσιεν για κάποιον που εδούλεφκεν μες τον ήλιο με το δρεπάνιν απλά για νάσιει φαϊν να φάει. Αλλά ήντα χορόν να χορέψει ο κόσμος τωρά που ζει σε πόλεις, χορόν του κάγκο οξά χορόν του μάους τζαι του κκίπορτ;

3.

Ο χορός του δρεπανιού εν απλά έναν παράδειγμαν όμως. Εν να το πιάω πιο γεννικά. Οι χοροί, τα τραούθκια τζαι ούλλη η δημοτική μουσικής της Κύπρου εν προϊόντα της ζωής του χωρκού. Που τα λλία που ξέρω τέλος πάντων έτσι μου φαίνεται.

Όμως τον περασμένον αιώνα το επίκεντρο της κοινωνικής ζωής εμεταφέρτηκεν σταδιακά που το χωρκόν ηστην πόλη. Που αγροτικήν προ-βιομηχανική κοινωνία εγίνηκεν αστική τζαι βιομηχανοποιημένη. Εν τζαι σχετικά πρόσφατη αλλαγή – έσιει ακόμα πολλήν κόσμον που αθθυμάται τον τζαιρόν που εν είσιεν έσσο του ρεύμαν.

Εν είμαι που τζείνους που το φακκούν συνέχεια πως ήταν καλλύττερα τότε. Σίουρα η κίνηση που το χωρκόν στην πόλη είσιεν καταστροφικές συνέπειες στην ψυχολογική ισορροποία του κόσμου αλλά είσιεν τζαι στοιχεία απελευθερωτικά αφού το χωρκόν ήταν πιο παραδοσιακή κατάσταση τζαι σε κάποια θέματα (θρησκεία, σεξουαλικές σχέσεις, ακόμα τζαι τα κομματικά) ήταν πολλά αυστηρά τα πράματα.

4.

Η παρατήρηση μου όμως εν η εξής. Η μεταμόρφωση που παραδοσιακή σε μοντέρνα κοινωνία χαρακτηρίζεται σχεδόν παγκοσμίως που μιαν πολιτιστική αναγέννηση, αλλά η Κύπρος σαν να μεν τα εκατάφερεν να αναγεννηθεί με τούτον τον τρόπον. Γιατί;

Οι ανθρώποι που εζούσαν σε πόλεις σε πολλά μέρη του κόσμου εδημιουργήσαν γλήορα νέες εκφραστικές μορφές που αντανακλούσαν την νέαν τους πραγματικότητα τζαι τες ανάγκες τους – ασπούμεν τα ρεμπέττικα, την jazz, την ροκ, την dub, την ραπ τζαι το breakdance, την ελεκτρονική μουσική, την ππανκ και τα λοιπά και τα λοιπά, εν τζαι λείφκουν τα παραδείγματα ακόμα τζαι αν περιοριστούμεν στην μουσική.

Στην Κύπρον όμως η μουσική μας παραγωγή εκόλλησεν στην απομίμηση. Μια που τες μόνες εξαιρέσεις εν τα δημοτικά τραούθκια, ασπούμεν την Κυριακού την Πελαγία που την ηξέρουν ούλλοι τζαι εν καλή η φάση της αλλά εν άλλη φάση, παραδοσιακή, εγώ δαμέ μιλώ για κάτι που να έσιει πιο άμεσην σχέση με την πόλη τζαι με τον τρόπον ζωής τον σημμερινό, κάτι τζινούρκον, ή μάλλον κάτι που σμήει το τζινούρκον με το παλιόν. Τζαι βασικόν σε τούτον το πράμαν εν τζαι η αντίσταση στον τρόπον ζωής τον σημμερινό.

Στην Κύπρο ακόμα να γινεί. Οι παραπάνω μουσικοί στην Κύπρον έχουν στόχον να μοιάσουν με τα ξένα τους τα πρότυπα χωρίς να αναγνωρίζουν που διαφέρουν που τζείνους. Συγχίζουν την επιρροή με την απομίμηση τζαι απομιμούνται μόνον. Αλλά εν το παίρνουν πάρακατω. Άρα η κατάσταση μεινήσκει πεθαμένη, χωρίς την αναγέννηση.

Γιατί εν έτσι το πράμαν; Πιστεύκω ότι έννεν απλά θέμαν αριθμητικόν. Έννεν μόνον στην Κύπρον που γίνεται τούτον το πράμαν. Εν χαραχτηριστικό κάθε λαού που εκατακτήθηκεν, είτε στρατιωτικά είτε άλλοσπως. Πιστεύκω στην τελική εν σύνδρομο αποικιακό.

5.

Την ημέρα που ποθερίζαν, όταν θα θέριζαν τα τελευταία χωράφια ενός γεωργού, γίνονταν τα ποθέρκα (απειλές των «θεριστάδων» προς τον ιδιοκτήτη για να τους «τάξει» τα διάφορα παιγνίδια, τα τραπεζώματα στο τέλος κ.α.).

Απορώ ποια ακριβώς ήταν η σχέση του ιδιοκτήτη με τους χορευτές, ήταν ο φεουδάρχης ασπούμεν οξά ήταν κάποιος γείτονας που σε εκαλούσεν να τον βοηθήσεις στο χωράφιν του; Οι χορευτές εχρησημοποιούσαν την ευκαιρία να κάμουν τον ιδιοκτήτη να σιέσει πάνω του οξά ήταν υποχωρητικοί προς τζείνον, ή ήταν ούλλοι παρέες; Πάντως σκέφτου ήντα φάση έν νάταν να φάεις μιαν δυνατήν πας την κκελλέ με το δρεπάνιν.

Ανατομία του χιπ-χοπ beat (Πρώτο μέρος - απλές λούπες)

Τούτον εν το πρώτον που τρία μέρη. Το αρχικό ερέθισμα για να το γράψω ήταν η ερώτηση του Σαββή στο "το Μυαλό σου ξεβουλώνει". Αλλά γεννικά αφορά τα ινστρουμένταλ & το beatmaking γεννικά. Αφορά πολλά λλίον κόσμο δηλαδή.

Πρώτον παράδειγμα:


Gangstarr - B.Y.S. (Prod. DJ Premier 1992)

Τί προσέχουμε για το ινστρουμένταλ; Εν το ίδιο πράμα που την αρκή ως το τέλος. Έσιει καμιάν παύση ποδα ποτζεί. Τζαι στο ρεφρέν ο Πρεμιέρας σκρατσιάρει ατάκες που άλλα τραούθκια. Εχτός που τούτον εν η ίδια λούπα που την αρκή ως το τέλος - τζαι εν μια λούπα, τα ντραμς & το πιάνο έννεν ξεχωριστά. Έ την πηγή δαμέ.

Δεύτερον παράδειγμα:


Cappadonna ft. Ghostface - 97' Mentality (Prod. RZA 1997)

Το ίδιο με πριν. Μια λούπα που την αρκή ως το τέλος, με καμιάν-θκυο παύσεις. Πάλε τα ντραμς εν μες την λούπα, έννεν ξεχωριστά. Πηγή δαμέ.

Τρίτον παράδειγμα:


Showbiz and AG ft Big L, Lord Finesse & O.C. - Dignified Soldiers (remix) (Prod. Showbiz 1998)

Δαμέ πάλε εν η ίδια λούπα που την αρκή ως το τέλος, με παύσεις μέσα μέσα. Η διαφορά εν ότι τα ντραμς εν προγραμματισμένα ξεχωριστά τζαι παίζουν σε ξεχωριστό κανάλλι που την λούπα, γιαυτό κάποτε φκάλλει τα ντραμς χωρίς να σταματά η λούπα. Επίσης έσιει ελάχιστες παραλλαγές στα ντραμς.

Τέταρτον παράδειγμα:


GZA - Liquid Swords (Prod. RZA 1995)

Το μόνον που έσιει λλίην αλλαγή. Πρώτα εν ο μονόλογος του μιτσή που το έργο. Μετά στο 1:20 μπαίννει η εισαγωγή.  Στο 1:30 μπαίννει η κανονική η λούπα. Που τζαμέ ως το τέλος εν η ίδια λούπα χωρίς αλλαγή εχτός που παύση. Όπως τα πρώτα θκυο η λούπα εν μαζί με τα ντραμς, η πηγή που εσαμπλάραν εν δαμέ. Εν λουππαρισμένο τζαι λλίον παραθκιάνταλα αν το ακούσεις προσεχτικά.


Εν δυνατά κομμάθκια τζαι τα τέσσερα. Εν οι ρίζες της ραπ τούτον, κάποτε ο DJ ελουππάρισκεν τον ίδιο δίσκο θκυο φορές τζαι οι εμσίς ετζιλούσαν που πάνω. Μετά άλλαξεν η τεχνολογία τζαι εν ήταν ανάγκη να γίνεται με θκυο πικ-απ. Τούτα τα κομμάθκια εν απλά τζείνον που ένει, μια λούπα για να τζιλούν οι εμσίς που πάνω.

Η διαδικασία για να τες κάμεις εν σύντομη.

Αλλόναν παράδειγμα:


Επόμενο μέρος εν ναν τζείνα που εν πιο περίπλοκα τζαι λλιόττερο μονότονα.

Κυπριακά Βινύλια

Έκαμα τα πρώτα βήματα στο να κρούζω τζαι να ανεβάζω παλιές κυπριακές ηχογραφήσεις.

Δαμέ εν το κανάλλι στο YouTube που εν να ανεβαίννουν Kypriaka Vinylia

Δαμέ εν το group στο Facebook Κυπριακά Βινύλια

Εν θα ενημερώνω το blog τούτον κάθε φορά που ανεβαίννει κάτι τζινούρκο, γιαυτό αν ενδιαφέρεστε κάμετε follow πας το youtube ή στο facebook.

Το πρώτον κομμάτι:

Subwide R.I.P

Πριν θκυο Κυριακές επαίζεν ο Subwide ντίτζεϊ στον Αλέξαντρο (μαζί με τον Γιαννή).

Εν τζαι έξερα το πλάσμα, λείπω θέμας. Ήμαστουν μόνο στο γειά.

Αλλά εμπάσει περίπτωση τζείνην την νύχτα έπαιξεν μας κλασσικές χαρτκορίλλες τζαι πορώθηκα τζαι χόρεψα. Ναι μεν ακόμα εμάθθεννεν αλλά έβαλλεν δυνατά κομμάθκια.

Έπιαεν τζαι μικρόφωνο τζαι έκαμεν λλίον εμσιλίκκι τζαι λλίον beatbox.

Ήταν που τζείνες τες γνώριμες νύχτες, μια νύχτα με underground χιπ-χοπ σε νέον μαγαζί που ο μαγαζάτορας παίζει το κουμάρι πέρκι του φέρουν κόσμο, αλλά εν διά Παρασκευή ή Σάββατο. Ήμαστουν εμείς τζ'εμείς, που μιαν φάση τζαι μετά οι μόνες γεναίτζες ήταν οι γκαρσόνες τζαι καμιά φιλενάδα που ήρτεν με το ζόρι. Εν οι ρίζες τούτες τζαι γουστάρω.

Έννεν καθόλου λλίο πράμα, τούτη η επιμονή να παίζεις τες χαρτκορίλλες σου χωρίς να σε κόφτει για την ανταπόκριση τζαι το παζάρι. Κάποιοι παίζουν μουσική χρόνια χωρίς να περάσει καν που το μυαλό τους.

Έμαθα πριν λλίες μέρες ότι αυτοχτόνησε... εν τζαι έξερα τον για να γράψω κάτι πιο σοβαρό για λλόου του... Ήταν καλή νύχτα πάντως.

Κάποιοι ανθρώποι που τον εξέραν καλλύττερα εγράψαν πας τον τοίχο του στο fb: Stefan Subwide

Nobody can live forever

Tim Maia - Nobody Can Live Forever (1976)

The Media

Presage - The Media (1998) - Produced by Mr Dibbs & Jel